12831/《慢三聲》Bān Sann-siann怡君Î-kun------------------------------------------一个人來到岸邊tsi̍t-ê-lang lâi-kàu huānn-pinn看冷冷的海湧khuànn líng-líng ê hái-íng無情將阮來戲弄bô-tsîng tsiong gún lâi hì-lāng盼望攏是一場空phàn-bāng lóng-sī tsi̍t-tiûnn khang痴情你敢了解tshi-tsîng lí kám liáu-kái心疼你攏毋知sim thiànn lí lóng m̄-tsai孤單將阮koo-tuann tsiong gún真情捙落海tsin-tsîng tshia lo̍h hái當初來離開tong-tshoo lâi lī-khui是為啥sī uī siánn是怎樣的心情sī tsuánn-iūnn ê sim-tsiânn離開的跤步lī-khui ê kha-pōo遮沉重tsiah tîm-tāng毋知你敢嘛相仝m̄-tsai lí kám mā sio-kāng你是阮的性命lí sī gún ê sìnn-miā欲哭毋敢出聲beh khàu m̄-kánn tshut-siann阮的心情gún ê sim-tsiânn你敢知影lí kám tsai-iánn你慢慢慢lí bān bān bān將心拆破tsiong sim thiah-phuà閣問問koh mn̄g mn̄g問阮是按怎mn̄g gún sī-án-tsuánn心疼應該哭幾擺sim thiànn ìng-kai khàu kuí pái你才會了解lí tsiah ē liáu-kái酒雄雄tsiú hiông-hiông雄雄啉落去hiông-hiông lim--lo̍h-khì醉茫茫茫tsuì bâng bâng bâng心疼規暝sim thiànn kui-mî滿腹憂悶muá-pak iu-būn我問天guá mn̄g thinn到底為啥物tàu-té uī-siánn-mih為啥物uī-siánn-mih------------------------------------------→
一个人來到岸邊看冷冷的海湧無情將阮來戲弄盼望攏是一場空痴情你敢了解心疼你攏毋知孤單將阮真情捙落海當初來離開是為啥是怎樣的心情離開的跤步遮沉重毋知你敢嘛相仝你是阮的性命欲哭毋敢出聲阮的心情你敢知影你慢慢慢將心拆破閣問問問阮是按怎心疼應該哭幾擺你才會了解酒雄雄雄雄啉落去醉茫茫茫心疼規暝滿腹憂悶我問天到底為啥物為啥物
tsi̍t-ê-lang lâi-kàu huānn-pinnkhuànn líng-líng ê hái-íngbô-tsîng tsiong gún lâi hì-lāngphàn-bāng lóng-sī tsi̍t-tiûnn khangtshi-tsîng lí kám liáu-káisim thiànn lí lóng m̄-tsaikoo-tuann tsiong gúntsin-tsîng tshia lo̍h háitong-tshoo lâi lī-khuisī uī siánnsī tsuánn-iūnn ê sim-tsiânnlī-khui ê kha-pōotsiah tîm-tāngm̄-tsai lí kám mā sio-kānglí sī gún ê sìnn-miābeh khàu m̄-kánn tshut-sianngún ê sim-tsiânnlí kám tsai-iánnlí bān bān bāntsiong sim thiah-phuàkoh mn̄g mn̄gmn̄g gún sī-án-tsuánnsim thiànn ìng-kai khàu kuí páilí tsiah ē liáu-káitsiú hiông-hiônghiông-hiông lim--lo̍h-khìtsuì bâng bâng bângsim thiànn kui-mîmuá-pak iu-būnguá mn̄g thinntàu-té uī-siánn-mihuī-siánn-mih