《敢是想袂曉》Kám-sī Siūnn Buē-hiáu蔡佳麟 Tshuà Ka-lîn彼一年伊講欲離開hit tsi̍t nî i kóng beh lī-khui到如今攏無消無息kàu lû-kim lóng bô-siau-bô-sit春天 秋天tshun-thinn, tshiu-thinn一年過一年tsi̍t nî kuè tsi̍t nî你敢猶原咧相思lí kám iu-guân teh siunn-si-彼一日人海看著伊hit tsi̍t ji̍t jîn-hái khuànn-tio̍h i身軀邊牽的毋是你sin-khu-pinn khan--ê m̄ sī lí是恨 是痴sī hūn, sī tshi心頭袂喘氣sim-thâu buē tshuán-khuì你講猶原放袂開lí kóng iu-guân pàng buē khui-女人的心只為著幸福到老lú-lîn ê sim tsí uī-tio̍h hīng-hok kàu lāu誰知影神魂碎siáng tsai-iánn sîn-hûn tshuì恬恬佇咧吼tiām-tiām tī-leh háu-女人的情愈跋愈深lú-lîn ê tsîng lú pua̍h lú tshim敢是想袂曉kám-sī siūnn buē-hiáu只賰痴心tsí tshun tshi-sim佇遮孤單等候tī tsia koo-tuann tán-hāu
彼一年伊講欲離開到如今攏無消無息春天 秋天一年過一年你敢猶原咧相思彼一日人海看著伊身軀邊牽的毋是你是恨 是痴心頭袂喘氣你講猶原放袂開女人的心只為著幸福到老誰知影神魂碎恬恬佇咧吼女人的情愈跋愈深敢是想袂曉只賰痴心佇遮孤單等候
hit tsi̍t nî i kóng beh lī-khuikàu lû-kim lóng bô-siau-bô-sittshun-thinn tshiu-thinntsi̍t nî kuè tsi̍t nîlí kám iu-guân teh siunn-sihit tsi̍t ji̍t jîn-hái khuànn-tio̍h isin-khu-pinn khan--ê m̄ sī lísī hūn sī tshisim-thâu buē tshuán-khuìlí kóng iu-guân pàng buē khuilú-lîn ê sim tsí uī-tio̍h hīng-hok kàu lāusiáng tsai-iánn sîn-hûn tshuìtiām-tiām tī-leh háulú-lîn ê tsîng lú pua̍h lú tshimkám-sī siūnn buē-hiáutsí tshun tshi-simtī tsia koo-tuann tán-hāu