12045/《人生的車站》Jîn-sing ê Tshia-tsām黃偉霖N̂g Uí-lîm------------------------------------------行過一站kiânn kuè tsi̍t-tsām閣一站koh tsi̍t-tsām人生的路jîn-sing ê lōo猶行袂完iáu kiânn buē-uân誰講堅持siáng kóng kian-tshî毋驚困難m̄-kiann khùn-lân誰講放下siáng kóng hòng-hā就袂心煩tiō buē sim huân行過人生的車站kiânn kuè jîn-sing ê tshia-tsām受過甘甜苦澀冷暖siū kuè kam-tinn khóo-siap líng-luán有時光ū-sî kng有時暗淡ū-sî àm-tām起起落落khí-khí-lo̍h-lo̍h看似平凡khuànn sū pîng-huân遐爾簡單hiah-nī kán-tan遐爾簡單hiah-nī kán-tan遐爾簡單hiah-nī kán-tan啊~人生的車站ah~ jîn-sing ê tshia-tsām袂當越頭倒退行buē-tàng ua̍t-thâu tò-thuè kiânn敢講你無看著我kám-kóng lí bô khuànn-tio̍h guá一个人心疼tsi̍t-ê-lâng sim thiànn偷偷踮你的身邊thau-thau tiàm lí ê sin-pinn一直小心保護你it-ti̍t sió-sim pó-hōo lí車站彼頭tshia-tsām hit-thâu若無你nā bô lí有啥意義ū siánn ì-gī------------------------------------------→
行過一站閣一站人生的路猶行袂完誰講堅持毋驚困難誰講放下就袂心煩行過人生的車站受過甘甜苦澀冷暖有時光有時暗淡起起落落看似平凡遐爾簡單遐爾簡單遐爾簡單啊~人生的車站袂當越頭倒退行敢講你無看著我一个人心疼偷偷踮你的身邊一直小心保護你車站彼頭若無你有啥意義
kiânn kuè tsi̍t-tsāmkoh tsi̍t-tsāmjîn-sing ê lōoiáu kiânn buē-uânsiáng kóng kian-tshîm̄-kiann khùn-lânsiáng kóng hòng-hātiō buē sim huânkiânn kuè jîn-sing ê tshia-tsāmsiū kuè kam-tinn khóo-siap líng-luánū-sî kngū-sî àm-tāmkhí-khí-lo̍h-lo̍hkhuànn sū pîng-huânhiah-nī kán-tanhiah-nī kán-tanhiah-nī kán-tanah jîn-sing ê tshia-tsāmbuē-tàng ua̍t-thâu tò-thuè kiânnkám-kóng lí bô khuànn-tio̍h guátsi̍t-ê-lâng sim thiànnthau-thau tiàm lí ê sin-pinnit-ti̍t sió-sim pó-hōo lítshia-tsām hit-thâunā bô líū siánn ì-gī