12021/《再起東山》Tsài-khí Tong-san 李茂山Lí Bōo-san ------------------------------------------ 已經袂堪 í-king buē-kham 人情的負擔 jîn-tsîng ê hū-tam 現實的社會 hiān-si̍t ê siā-huē 原來遮爾烏暗 guân-lâi tsiah-nī oo-àm 身邊的朋友 sin-pinn ê pîng-iú 愈來愈冷淡 jú-lâi-jú líng-tām 這款生活 tsit khuán sing-ua̍h 比死閣較悽慘 pí sí koh-khah tshi-tshám 浮浮沉沉的孤帆 phû-phû-tîm-tîm ê koo-phâng 隨在風雨一直淋 suî-tsāi hong-hōo it-ti̍t lâm 茫茫渺渺 bông-bông biáu-biáu 毋知欲 m̄-tsai beh 停佇佗一站 thîng tī tó tsi̍t-tsām 行過人生的 kiânn kuè jîn-sing ê 春夏秋冬 tshun-hā tshiu-tang 才知花無百日紅 tsiah tsai hue bô pah-ji̍t-âng 忍受傷痕的苦痛 jím-siū siong-hûn ê khóo-thàng 抱著最後的希望 phāu tio̍h tsuè-āu ê hi-bāng 經過一生的離合悲歡 king-kè it-sing ê lî-ha̍p pi-huan 看破世情的冷暖 khuànn-phuà sè-tsîng ê líng-luán 落魄毋是永遠 lo̍k-phik m̄-sī íng-uán 總有一工 tsóng ū-tsi̍t-kang 會再起東山 ē tsài-khí tong-san ------------------------------------------ →
已經袂堪 人情的負擔 現實的社會 原來遮爾烏暗 身邊的朋友 愈來愈冷淡 這款生活 比死閣較悽慘 浮浮沉沉的孤帆 隨在風雨一直淋 茫茫渺渺 毋知欲 停佇佗一站 行過人生的 春夏秋冬 才知花無百日紅 忍受傷痕的苦痛 抱著最後的希望 經過一生的離合悲歡 看破世情的冷暖 落魄毋是永遠 總有一工 會再起東山
í-king buē-kham jîn-tsîng ê hū-tam hiān-si̍t ê siā-huē guân-lâi tsiah-nī oo-àm sin-pinn ê pîng-iú jú-lâi-jú líng-tām tsit khuán sing-ua̍h pí sí koh-khah tshi-tshám phû-phû-tîm-tîm ê koo-phâng suî-tsāi hong-hōo it-ti̍t lâm bông-bông biáu-biáu m̄-tsai beh thîng tī tó tsi̍t-tsām kiânn kuè jîn-sing ê tshun-hā tshiu-tang tsiah tsai hue bô pah-ji̍t-âng jím-siū siong-hûn ê khóo-thàng phāu tio̍h tsuè-āu ê hi-bāng king-kè it-sing ê lî-ha̍p pi-huan khuànn-phuà sè-tsîng ê líng-luán lo̍k-phik m̄-sī íng-uán tsóng ū-tsi̍t-kang ē tsài-khí tong-san