11932/《最後的裁判》Tsuè-āu ê Tshâi-phuànn羅時豐Lô Sî-hong------------------------------------------大海聽著真平靜tuā-hái thiann tio̍h tsin pîng-tsīng誰知何時欲起風湧siáng tsai hô-sî beh khí hong-íng起起落落袂穩定khí-khí-lo̍h-lo̍h buē ún-tīng親像世間人的心情tshin-tshiūnn sè-kan-lâng ê sim-tsîng有人為名ū-lâng uī bîng失去了個性sit-khì liáu kò-sìng是是非非袂分明sī-sī-hui-hui buē hun-bîng有人為情ū-lâng uī tsîng失去了理性sit-khì liáu lí-sìng將別人的感情tsiong pa̍t-lâng ê kám-tsîng白白來犧牲pe̍h-pe̍h lâi hi-sing勸你千萬著愛知影khǹg lí tshian-bān tio̍h-ài tsai-iánn毋通認為m̄-thang jīn-uî你是最聰明lí sī tsuè tshong-bîng攑頭三尺有神明gia̍h-thâu sann-tshioh ū sîn-bîng好歹總是有報應hó-pháinn tsóng-sī ū pò-ìng------------------------------------------→
大海聽著真平靜誰知何時欲起風湧起起落落袂穩定親像世間人的心情有人為名失去了個性是是非非袂分明有人為情失去了理性將別人的感情白白來犧牲勸你千萬著愛知影毋通認為你是最聰明攑頭三尺有神明好歹總是有報應
tuā-hái thiann tio̍h tsin pîng-tsīngsiáng tsai hô-sî beh khí hong-íngkhí-khí-lo̍h-lo̍h buē ún-tīngtshin-tshiūnn sè-kan-lâng ê sim-tsîngū-lâng uī bîngsit-khì liáu kò-sìngsī-sī-hui-hui buē hun-bîngū-lâng uī tsîngsit-khì liáu lí-sìngtsiong pa̍t-lâng ê kám-tsîngpe̍h-pe̍h lâi hi-singkhǹg lí tshian-bān tio̍h-ài tsai-iánnm̄-thang jīn-uîlí sī tsuè tshong-bînggia̍h-thâu sann-tshioh ū sîn-bînghó-pháinn tsóng-sī ū pò-ìng