11822/《雨聲》Hōo-siann 彭莉Phênn Lī(彭立Phênn Li̍p) ------------------------------------------ 將咱的過去 tsiong lán ê kuè-khì 擲入大海 tàn ji̍p tuā-hái 這是你愛的自在 tse sī lí ài ê tsū-tsāi 你已經決定 lí í-king kuat-tīng 我的傷心 guá ê siong-sim 毋免問我的心情 m̄-bián mn̄g guá ê sim-tsiânn 我的房間 guá ê pâng-king 猶有你的物件 iáu-ū lí ê mi̍h-kiānn 請你有閒的時陣 tshiánn lí ū-îng ê sî-tsūn 來搬 lâi puann 因為對你猶有牽掛 in-uī tuì lí iáu-ū khian-kuà 才會驚寂寞孤單 tsiah ē kiann tsi̍k-bo̍k koo-tuann 昨暝的彼陣雨聲 tsa-mî ê hit-tsūn hōo-siann 落甲我心疼 lo̍h kah guá sim thiànn 因為對你猶有牽掛 in-uī tuì lí iáu-ū khian-kuà 請你留時間予我 tshiánn lí lâu sî-kan hōo guá 以為堅強的心肝 í-uî kian-kiông ê sim-kuann 敢知我 kám tsai guá 心碎無聲 sim tshuì bô-siann ------------------------------------------ →
將咱的過去 擲入大海 這是你愛的自在 你已經決定 我的傷心 毋免問我的心情 我的房間 猶有你的物件 請你有閒的時陣 來搬 因為對你猶有牽掛 才會驚寂寞孤單 昨暝的彼陣雨聲 落甲我心疼 因為對你猶有牽掛 請你留時間予我 以為堅強的心肝 敢知我 心碎無聲
tsiong lán ê kuè-khì tàn ji̍p tuā-hái tse sī lí ài ê tsū-tsāi lí í-king kuat-tīng guá ê siong-sim m̄-bián mn̄g guá ê sim-tsiânn guá ê pâng-king iáu-ū lí ê mi̍h-kiānn tshiánn lí ū-îng ê sî-tsūn lâi puann in-uī tuì lí iáu-ū khian-kuà tsiah ē kiann tsi̍k-bo̍k koo-tuann tsa-mî ê hit-tsūn hōo-siann lo̍h kah guá sim thiànn in-uī tuì lí iáu-ū khian-kuà tshiánn lí lâu sî-kan hōo guá í-uî kian-kiông ê sim-kuann kám tsai guá sim tshuì bô-siann