11822/《雨聲》Hōo-siann彭莉Phênn Lī(彭立Phênn Li̍p)------------------------------------------將咱的過去tsiong lán ê kuè-khì擲入大海tàn ji̍p tuā-hái這是你愛的自在tse sī lí ài ê tsū-tsāi你已經決定lí í-king kuat-tīng我的傷心guá ê siong-sim毋免問我的心情m̄-bián mn̄g guá ê sim-tsiânn我的房間guá ê pâng-king猶有你的物件iáu-ū lí ê mi̍h-kiānn請你有閒的時陣tshiánn lí ū-îng ê sî-tsūn來搬lâi puann因為對你猶有牽掛in-uī tuì lí iáu-ū khian-kuà才會驚寂寞孤單tsiah ē kiann tsi̍k-bo̍k koo-tuann昨暝的彼陣雨聲tsa-mî ê hit-tsūn hōo-siann落甲我心疼lo̍h kah guá sim thiànn因為對你猶有牽掛in-uī tuì lí iáu-ū khian-kuà請你留時間予我tshiánn lí lâu sî-kan hōo guá以為堅強的心肝í-uî kian-kiông ê sim-kuann敢知我kám tsai guá心碎無聲sim tshuì bô-siann------------------------------------------→
將咱的過去擲入大海這是你愛的自在你已經決定我的傷心毋免問我的心情我的房間猶有你的物件請你有閒的時陣來搬因為對你猶有牽掛才會驚寂寞孤單昨暝的彼陣雨聲落甲我心疼因為對你猶有牽掛請你留時間予我以為堅強的心肝敢知我心碎無聲
tsiong lán ê kuè-khìtàn ji̍p tuā-háitse sī lí ài ê tsū-tsāilí í-king kuat-tīngguá ê siong-simm̄-bián mn̄g guá ê sim-tsiânnguá ê pâng-kingiáu-ū lí ê mi̍h-kiānntshiánn lí ū-îng ê sî-tsūnlâi puannin-uī tuì lí iáu-ū khian-kuàtsiah ē kiann tsi̍k-bo̍k koo-tuanntsa-mî ê hit-tsūn hōo-siannlo̍h kah guá sim thiànnin-uī tuì lí iáu-ū khian-kuàtshiánn lí lâu sî-kan hōo guáí-uî kian-kiông ê sim-kuannkám tsai guásim tshuì bô-siann