11612/《問天》Mn̄g Thinn楊靜Iûnn Tsīng------------------------------------------看花開賞月圓khuànn hue khui siúnn gue̍h-înn是幸福的人的權利sī hīng-hok ê lâng ê khuân-lī冷風吹雨水淋líng-hong tshue hōo-tsuí lâm是傷心的人的代誌sī siong-sim ê lâng ê tāi-tsì快樂已經失去khuài-lo̍k í-king sit--khì青春全無滋味tshing-tshun tsuân bô tsu-bī毋知欲對佗位去m̄-tsai beh tuì tó-uī khì抱著你的相片phō tio̍h lí ê siòng-phìnn抱著心疼心碎phō tio̍h sim-thiànn sim-tshuì惡夢何時才會醒ok-bāng hô-sî tsiah ē tshínn大聲問天tuā-siann mn̄g thinn是為啥物sī uī siánn-mih搶走心愛的你tshiúnn tsáu sim-ài ê lí放阮孤單pàng gún koo-tuann踮在人世間tiàm-tsāi jîn-sè-kan揣無人生的意義tshuē-bô jîn-sing ê ì-gī大聲問天tuā-siann mn̄g thinn是為啥物sī uī siánn-mih搶走心愛的你tshiúnn tsáu sim-ài ê lí敢是阮的四季kám-sī gún ê sù-kuì無春天bô tshun-thinn只有過著tsí-ū kuè tio̍h暗淡的日子àm-tām ê ji̍t-tsí------------------------------------------→
看花開賞月圓是幸福的人的權利冷風吹雨水淋是傷心的人的代誌快樂已經失去青春全無滋味毋知欲對佗位去抱著你的相片抱著心疼心碎惡夢何時才會醒大聲問天是為啥物搶走心愛的你放阮孤單踮在人世間揣無人生的意義大聲問天是為啥物搶走心愛的你敢是阮的四季無春天只有過著暗淡的日子
khuànn hue khui siúnn gue̍h-înnsī hīng-hok ê lâng ê khuân-līlíng-hong tshue hōo-tsuí lâmsī siong-sim ê lâng ê tāi-tsìkhuài-lo̍k í-king sit--khìtshing-tshun tsuân bô tsu-bīm̄-tsai beh tuì tó-uī khìphō tio̍h lí ê siòng-phìnnphō tio̍h sim-thiànn sim-tshuìok-bāng hô-sî tsiah ē tshínntuā-siann mn̄g thinnsī uī siánn-mihtshiúnn tsáu sim-ài ê lípàng gún koo-tuanntiàm-tsāi jîn-sè-kantshuē-bô jîn-sing ê ì-gītuā-siann mn̄g thinnsī uī siánn-mihtshiúnn tsáu sim-ài ê líkám-sī gún ê sù-kuìbô tshun-thinntsí-ū kuè tio̍hàm-tām ê ji̍t-tsí