11093/《暗了亮了》戴愛玲Tè Ài-lîng------------------------------------------那時在無人巷弄nàshí zài wúrén xiàng-nòng偷偷牽起了手tōutōu qiān qǐ le shǒu忽然聽見風吹草動hūrán tīngjiàn fēngchuīcǎodòng又緊張地放手yòu jǐnzhāng di fàngshǒu當時想緊緊相擁dāngshí xiǎng jǐnjǐn xiàngyǒng偷偷輕吻酒窩tōutōu qīngwěn jiǔwō只能默默在門關上之後zhǐnéng mòmò zài mén guān shàng zhīhòu現實像一把枷鎖xiànshí xiàng yì bǎ jiāsuǒ封住了咽喉想掙脫fēngzhù le yānhóu xiǎng zhēngtuō生命有太多苦衷shēngmìng yǒu tài duō kǔzhōng微笑的背後沒人懂wéixiào de bèihòu méi rén dǒng謊言是我最沉痛的溫柔huǎngyán shì wǒ zuì chéntòng de wēnróu天暗了我們相知相守tiān àn le wǒmen xiàngzhī xiàngshǒu天亮了扮擦肩而過tiān liàng le bàn cājiānérguò有心愛的人ū-sim ài ê lâng互相疼惜hōo-siong thiànn-sioh為啥物uī-siánn-mih袂當有幸福buē-tàng ū hīng-hok踮身邊做伊的家屬tiàm sin-pinn tsò i ê ka-sio̍k是一種sī tsi̍t-tsióng平凡的願望pîng-huân ê guān-bōng為啥物uī-siánn-mih招來遮濟風雨tsio lâi tsiah tsē hong-hōo雨過了hōo kuè--liáu敢看會著太陽kám khuànn ē-tio̍h thài-iông有愛的祝福ū ài ê tsiok-hok人海中萍水相逢rén-hǎi zhōng píngshuǐxiāngféng總問候成家否zǒng wènhòu chéngjiā fǒu尷尬笑容輕輕帶過gāngà xiàoróng qīngqīng dàiguò緣份怎不好說yuánfèn zěn bùhǎo shuō明明情已有獨鍾míngmíng qíng yǐ yǒu dúzhōng愛那麼深厚心停泊ài nàme shēnhòu xīn tíngbó怎麼盼不到以後zěn me pàn bú dào yǐhòu能攜手共築一個夢néng xīshǒu gòng zhù yí gè mèng未來是我最難解的惶恐wèilái shì wǒ zuì nán jiě de huángkǒng出走了相約到白首chūzǒu le xiàngyuē dào báishǒu回家了卻扮成朋友huíjiā le què bànchéng péngyǒu佮無愛的人kah bô-ài ê lâng互相勉強hōo-siong bián-kióng啥人講就會有幸福siánn-lâng kóng tiō ē ū hīng-hok踮身邊做伊的家屬tiàm sin-pinn tsò i ê ka-sio̍k是一種sī tsi̍t-tsióng平凡的願望pîng-huân ê guān-bōng為啥物uī-siánn-mih招來遮濟風雨tsio lâi tsiah tsē hong-hōo雨過了hōo kuè--liáu敢看會著太陽kám khuànn ē-tio̍h thài-iông有愛的結果ū ài ê kiat-kó燈暗了才看見星空dēng àn le cái kànjiàn xīngkōng燈亮了又扮成觀眾dēng liàng le yòu bànchéng guānzhòng上好的演員siōng-hó ê ián-uân無人呵咾bô-lâng o-ló永遠搬一个十一哥íng-uán puann tsi̍t-ê tsa̍p-it-ko踮身邊做伊的家屬tiàm sin-pinn tsò i ê ka-sio̍k是心內sī sim-lāi最大的願望tsuè tuā ê guān-bōng有一工ū-tsi̍t-kang敢會行過風雨kám ē kiânn kuè hong-hōo在太陽下zài tàiyáng xià大方牽著手dàfāng qiān zhe shǒu不再只是夢búzài zhǐshì mèng------------------------------------------→
那時在無人巷弄偷偷牽起了手忽然聽見風吹草動又緊張地放手當時想緊緊相擁偷偷輕吻酒窩只能默默在門關上之後現實像一把枷鎖封住了咽喉想掙脫生命有太多苦衷微笑的背後沒人懂謊言是我最沉痛的溫柔天暗了我們相知相守天亮了扮擦肩而過有心愛的人互相疼惜為啥物袂當有幸福踮身邊做伊的家屬是一種平凡的願望為啥物招來遮濟風雨雨過了敢看會著太陽有愛的祝福人海中萍水相逢總問候成家否尷尬笑容輕輕帶過緣份怎不好說明明情已有獨鍾愛那麼深厚心停泊怎麼盼不到以後能攜手共築一個夢未來是我最難解的惶恐出走了相約到白首回家了卻扮成朋友佮無愛的人互相勉強啥人講就會有幸福踮身邊做伊的家屬是一種平凡的願望為啥物招來遮濟風雨雨過了敢看會著太陽有愛的結果燈暗了才看見星空燈亮了又扮成觀眾上好的演員無人呵咾永遠搬一个十一哥踮身邊做伊的家屬是心內最大的願望有一工敢會行過風雨在太陽下大方牽著手不再只是夢
nàshí zài wúrén xiàng-nòngtōutōu qiān qǐ le shǒuhūrán tīngjiàn fēngchuīcǎodòngyòu jǐnzhāng di fàngshǒudāngshí xiǎng jǐnjǐn xiàngyǒngtōutōu qīngwěn jiǔwōzhǐnéng mòmò zài mén guān shàng zhīhòuxiànshí xiàng yì bǎ jiāsuǒfēngzhù le yānhóu xiǎng zhēngtuōshēngmìng yǒu tài duō kǔzhōngwéixiào de bèihòu méi rén dǒnghuǎngyán shì wǒ zuì chéntòng de wēnróutiān àn le wǒmen xiàngzhī xiàngshǒutiān liàng le bàn cājiānérguòū-sim ài ê lânghōo-siong thiànn-siohuī-siánn-mihbuē-tàng ū hīng-hoktiàm sin-pinn tsò i ê ka-sio̍ksī tsi̍t-tsióngpîng-huân ê guān-bōnguī-siánn-mihtsio lâi tsiah tsē hong-hōohōo kuè--liáukám khuànn ē-tio̍h thài-iôngū ài ê tsiok-hokrén-hǎi zhōng píngshuǐxiāngféngzǒng wènhòu chéngjiā fǒugāngà xiàoróng qīngqīng dàiguòyuánfèn zěn bùhǎo shuōmíngmíng qíng yǐ yǒu dúzhōngài nàme shēnhòu xīn tíngbózěn me pàn bú dào yǐhòunéng xīshǒu gòng zhù yí gè mèngwèilái shì wǒ zuì nán jiě de huángkǒngchūzǒu le xiàngyuē dào báishǒuhuíjiā le què bànchéng péngyǒukah bô-ài ê lânghōo-siong bián-kióngsiánn-lâng kóng tiō ē ū hīng-hoktiàm sin-pinn tsò i ê ka-sio̍ksī tsi̍t-tsióngpîng-huân ê guān-bōnguī-siánn-mihtsio lâi tsiah tsē hong-hōohōo kuè--liáukám khuànn ē-tio̍h thài-iôngū ài ê kiat-kódēng àn le cái kànjiàn xīngkōngdēng liàng le yòu bànchéng guānzhòngsiōng-hó ê ián-uânbô-lâng o-lóíng-uán puann tsi̍t-ê tsa̍p-it-kotiàm sin-pinn tsò i ê ka-sio̍ksī sim-lāitsuè tuā ê guān-bōngū-tsi̍t-kangkám ē kiânn kuè hong-hōozài tàiyáng xiàdàfāng qiān zhe shǒubúzài zhǐshì mèng