11093/《暗了亮了》 戴愛玲Tè Ài-lîng ------------------------------------------ 那時在無人巷弄 nàshí zài wúrén xiàng-nòng 偷偷牽起了手 tōutōu qiān qǐ le shǒu 忽然聽見風吹草動 hūrán tīngjiàn fēngchuīcǎodòng 又緊張地放手 yòu jǐnzhāng di fàngshǒu 當時想緊緊相擁 dāngshí xiǎng jǐnjǐn xiàngyǒng 偷偷輕吻酒窩 tōutōu qīngwěn jiǔwō 只能默默在門關上之後 zhǐnéng mòmò zài mén guān shàng zhīhòu 現實像一把枷鎖 xiànshí xiàng yì bǎ jiāsuǒ 封住了咽喉想掙脫 fēngzhù le yānhóu xiǎng zhēngtuō 生命有太多苦衷 shēngmìng yǒu tài duō kǔzhōng 微笑的背後沒人懂 wéixiào de bèihòu méi rén dǒng 謊言是我最沉痛的溫柔 huǎngyán shì wǒ zuì chéntòng de wēnróu 天暗了我們相知相守 tiān àn le wǒmen xiàngzhī xiàngshǒu 天亮了扮擦肩而過 tiān liàng le bàn cājiānérguò 有心愛的人 ū-sim ài ê lâng 互相疼惜 hōo-siong thiànn-sioh 為啥物 uī-siánn-mih 袂當有幸福 buē-tàng ū hīng-hok 踮身邊做伊的家屬 tiàm sin-pinn tsò i ê ka-sio̍k 是一種 sī tsi̍t-tsióng 平凡的願望 pîng-huân ê guān-bōng 為啥物 uī-siánn-mih 招來遮濟風雨 tsio lâi tsiah tsē hong-hōo 雨過了 hōo kuè--liáu 敢看會著太陽 kám khuànn ē-tio̍h thài-iông 有愛的祝福 ū ài ê tsiok-hok 人海中萍水相逢 rén-hǎi zhōng píngshuǐxiāngféng 總問候成家否 zǒng wènhòu chéngjiā fǒu 尷尬笑容輕輕帶過 gāngà xiàoróng qīngqīng dàiguò 緣份怎不好說 yuánfèn zěn bùhǎo shuō 明明情已有獨鍾 míngmíng qíng yǐ yǒu dúzhōng 愛那麼深厚心停泊 ài nàme shēnhòu xīn tíngbó 怎麼盼不到以後 zěn me pàn bú dào yǐhòu 能攜手共築一個夢 néng xīshǒu gòng zhù yí gè mèng 未來是我最難解的惶恐 wèilái shì wǒ zuì nán jiě de huángkǒng 出走了相約到白首 chūzǒu le xiàngyuē dào báishǒu 回家了卻扮成朋友 huíjiā le què bànchéng péngyǒu 佮無愛的人 kah bô-ài ê lâng 互相勉強 hōo-siong bián-kióng 啥人講就會有幸福 siánn-lâng kóng tiō ē ū hīng-hok 踮身邊做伊的家屬 tiàm sin-pinn tsò i ê ka-sio̍k 是一種 sī tsi̍t-tsióng 平凡的願望 pîng-huân ê guān-bōng 為啥物 uī-siánn-mih 招來遮濟風雨 tsio lâi tsiah tsē hong-hōo 雨過了 hōo kuè--liáu 敢看會著太陽 kám khuànn ē-tio̍h thài-iông 有愛的結果 ū ài ê kiat-kó 燈暗了才看見星空 dēng àn le cái kànjiàn xīngkōng 燈亮了又扮成觀眾 dēng liàng le yòu bànchéng guānzhòng 上好的演員 siōng-hó ê ián-uân 無人呵咾 bô-lâng o-ló 永遠搬一个十一哥 íng-uán puann tsi̍t-ê tsa̍p-it-ko 踮身邊做伊的家屬 tiàm sin-pinn tsò i ê ka-sio̍k 是心內 sī sim-lāi 最大的願望 tsuè tuā ê guān-bōng 有一工 ū-tsi̍t-kang 敢會行過風雨 kám ē kiânn kuè hong-hōo 在太陽下 zài tàiyáng xià 大方牽著手 dàfāng qiān zhe shǒu 不再只是夢 búzài zhǐshì mèng ------------------------------------------ →
那時在無人巷弄 偷偷牽起了手 忽然聽見風吹草動 又緊張地放手 當時想緊緊相擁 偷偷輕吻酒窩 只能默默在門關上之後 現實像一把枷鎖 封住了咽喉想掙脫 生命有太多苦衷 微笑的背後沒人懂 謊言是我最沉痛的溫柔 天暗了我們相知相守 天亮了扮擦肩而過 有心愛的人 互相疼惜 為啥物 袂當有幸福 踮身邊做伊的家屬 是一種 平凡的願望 為啥物 招來遮濟風雨 雨過了 敢看會著太陽 有愛的祝福 人海中萍水相逢 總問候成家否 尷尬笑容輕輕帶過 緣份怎不好說 明明情已有獨鍾 愛那麼深厚心停泊 怎麼盼不到以後 能攜手共築一個夢 未來是我最難解的惶恐 出走了相約到白首 回家了卻扮成朋友 佮無愛的人 互相勉強 啥人講就會有幸福 踮身邊做伊的家屬 是一種 平凡的願望 為啥物 招來遮濟風雨 雨過了 敢看會著太陽 有愛的結果 燈暗了才看見星空 燈亮了又扮成觀眾 上好的演員 無人呵咾 永遠搬一个十一哥 踮身邊做伊的家屬 是心內 最大的願望 有一工 敢會行過風雨 在太陽下 大方牽著手 不再只是夢
nàshí zài wúrén xiàng-nòng tōutōu qiān qǐ le shǒu hūrán tīngjiàn fēngchuīcǎodòng yòu jǐnzhāng di fàngshǒu dāngshí xiǎng jǐnjǐn xiàngyǒng tōutōu qīngwěn jiǔwō zhǐnéng mòmò zài mén guān shàng zhīhòu xiànshí xiàng yì bǎ jiāsuǒ fēngzhù le yānhóu xiǎng zhēngtuō shēngmìng yǒu tài duō kǔzhōng wéixiào de bèihòu méi rén dǒng huǎngyán shì wǒ zuì chéntòng de wēnróu tiān àn le wǒmen xiàngzhī xiàngshǒu tiān liàng le bàn cājiānérguò ū-sim ài ê lâng hōo-siong thiànn-sioh uī-siánn-mih buē-tàng ū hīng-hok tiàm sin-pinn tsò i ê ka-sio̍k sī tsi̍t-tsióng pîng-huân ê guān-bōng uī-siánn-mih tsio lâi tsiah tsē hong-hōo hōo kuè--liáu kám khuànn ē-tio̍h thài-iông ū ài ê tsiok-hok rén-hǎi zhōng píngshuǐxiāngféng zǒng wènhòu chéngjiā fǒu gāngà xiàoróng qīngqīng dàiguò yuánfèn zěn bùhǎo shuō míngmíng qíng yǐ yǒu dúzhōng ài nàme shēnhòu xīn tíngbó zěn me pàn bú dào yǐhòu néng xīshǒu gòng zhù yí gè mèng wèilái shì wǒ zuì nán jiě de huángkǒng chūzǒu le xiàngyuē dào báishǒu huíjiā le què bànchéng péngyǒu kah bô-ài ê lâng hōo-siong bián-kióng siánn-lâng kóng tiō ē ū hīng-hok tiàm sin-pinn tsò i ê ka-sio̍k sī tsi̍t-tsióng pîng-huân ê guān-bōng uī-siánn-mih tsio lâi tsiah tsē hong-hōo hōo kuè--liáu kám khuànn ē-tio̍h thài-iông ū ài ê kiat-kó dēng àn le cái kànjiàn xīngkōng dēng liàng le yòu bànchéng guānzhòng siōng-hó ê ián-uân bô-lâng o-ló íng-uán puann tsi̍t-ê tsa̍p-it-ko tiàm sin-pinn tsò i ê ka-sio̍k sī sim-lāi tsuè tuā ê guān-bōng ū-tsi̍t-kang kám ē kiânn kuè hong-hōo zài tàiyáng xià dàfāng qiān zhe shǒu búzài zhǐshì mèng