10802/《空房》Khang-pâng黃思婷N̂g Su-tîng------------------------------------------早轉來tsá tńg--lâi慢轉來bān tńg--lâi嘛是一間空房mā sī tsi̍t-king khang-pâng上驚開門彼種感覺siōng kiann khui-mn̂g hit tsióng kám-kak已分開兩三冬í hun-khui nn̄g-sann tang怎樣你的形影tsuánn-iūnn lí ê hîng-iánn不時佮阮相對看put-sî kah gún sio tuì-khuànn日時仔ji̍t--sî-á是毋敢哭出聲sī m̄-kánn khàu tshut-siann暝時仔mî-sî-á將電視開大聲tsiong tiān-sī khui tuā-siann目屎流澹枕頭ba̍k-sái lâu tâm tsím-thâu無人知影bô-lâng tsai-iánn心疼家己的心疼sim thiànn ka-kī ê sim-thiànn有啥人來願意做戇人ū siánn-lâng lâi guān-ì tsuè gōng-lâng抱著一个無可能的夢phō tio̍h tsi̍t-ê bô khó-lîng ê bāng未來疼惜阮的彼个人bī-lâi thiànn-sioh gún ê hit ê lâng總有出現的彼一工tsóng ū tshut-hiān ê hit tsi̍t-kang------------------------------------------→
早轉來慢轉來嘛是一間空房上驚開門彼種感覺已分開兩三冬怎樣你的形影不時佮阮相對看日時仔是毋敢哭出聲暝時仔將電視開大聲目屎流澹枕頭無人知影心疼家己的心疼有啥人來願意做戇人抱著一个無可能的夢未來疼惜阮的彼个人總有出現的彼一工
tsá tńg--lâibān tńg--lâimā sī tsi̍t-king khang-pângsiōng kiann khui-mn̂g hit tsióng kám-kakí hun-khui nn̄g-sann tangtsuánn-iūnn lí ê hîng-iánnput-sî kah gún sio tuì-khuànnji̍t--sî-ásī m̄-kánn khàu tshut-siannmî-sî-átsiong tiān-sī khui tuā-siannba̍k-sái lâu tâm tsím-thâubô-lâng tsai-iánnsim thiànn ka-kī ê sim-thiànnū siánn-lâng lâi guān-ì tsuè gōng-lângphō tio̍h tsi̍t-ê bô khó-lîng ê bāngbī-lâi thiànn-sioh gún ê hit ê lângtsóng ū tshut-hiān ê hit tsi̍t-kang